ساعت 11 شب بود كه يكدفه صداي بلنده  سرفه هاي بابامو شنيدم  رفتم تو هال ببينم چه خبره ديدم بابام رو صندلي به حالت  خميده نشسته و مامانم  بالا سرش بود و هي دست ميبرد تو گوشش و مياورد بيرون يه موچين هم  تو دستش بود نزديكتر  رفتم و تو گوش بابامو نگاه كردم ببينم چيه توش همينكه نگاه كردم  يه خنده ي بلندي تو گوشش سر دادم گفت : برو انور تا  مامانت كارشو انجام بده گفتم: بابا اين گير كرده اين طوري درنمياد بهتره برين دكتر  .  گفت : نه مامانت درش مياره چيزي  نيست كه . من و خواهرم هي بهش ميخنديديم آخر سر هم عصباني شد ميگفت بريد تو اتاقتون . ميدونيد باباي من يه عادت بدي داره اينكه هر چي به دستش ميرسه ميبره تو گوشش نميدونم تو اين گوشش چيه اينقده دستكاريش ميكنه . بدبخت اين گوشش  . بيشتره وقتا خودكار ميبرد اون تو اين دفه هم خودكار بوده ولي  نگو سرش شل بوده و گير ميكنه. حالا خر بيار باقالي بار كن ...اصلا چه ربطي داشت. خلاصه مامانم ميخاست با موچين درش بياره بدتر هلش داد رفت عقب بعدش ديگه ديدن فايده نداره رفتن دكتر.  ولي خيلي بامزه بود كلي خنديديم . ولي اين اتفاق عبرتي بود براي كساني كه ....بقيشو خودتون  ميدونيد ديگه. حالا هي دست كن تو دماغت ببين چند بار بهت گفتم..